3 cunchas todas as voltas con fortes costelas nudosas. Última volta con dúas series de nudosidades que se continúan no labio externo como pregues de estabilización ("dedos") que lle prestan a éste o aspecto dun paxaro nadador. Cor: Branco parduzco.
8 especies de tamaño medio. Cunchas con bandas finas concéntricas e radiais. Cor pardo amarillent. Borde dentado únicamente no centro na parte ventral. Cuncha alargada e comprimida (ver "Donax trunculus" 870).
6 cunchas. A volta final da cuncha envolve a tódalas voltas precedentes; cuncha provista de costelas enteiras. A boca é unha estreita fenda que contén 10-22 dentículos. Cuncha de cor pardo claro con 3 manchas escuras no dorso. A base é branca.
2 cunhas,cor: periostraco pardo claro, exterior branco amarelo con liñas e surcos concéntricos. Cuncha robusta. Se a observamos con lupa, os dentes cardinais aparecen finamente crestados.
2 cunchas con borde da charnela cun dente lateral anterior a cada lado. Cor rosa blanquecino. Bandas radiais claras y escuras. Cuncha alongada e comprimida similar ás do xénero "Donax".
3 cuncha cáseque circulares. Valvas similares. Borde crenulado. Ligamento externo. Liñas de crecemento concéntricas e radiais. Cor: marrón escuro a tonos máis pardos cerca do umbo.
Cangrexo ermitaño dentro da cuncha dun gasterópodo que lle sirve como refuxio. A cuncha ten entre 11 prolongacións a xeito de dedos na base, son de forma aplanada e cor marrón oscuro. O ermitaño ten unha pinza peluda. A pinza dereita é maior.
2 cunchas. Ombligo aberto. Cor: manchas marróns sobre fondo branco. Superficie lisa. Espiral redondeada bastante plana. Opérculo con capa calcárea externa.
Semella unha ponla dunha árbore con varias ramificacións cortas. Cor branca misturada con tonos grises e marelos cerca do pé. Ten aspecto duro ainda que fráxil e quebradizo.
Cymbium cymbium. Cuncha subcilíndrica. Talud plano. Ápice abombado. Canto de espira a modo de quilla. Cor rosa entre pardo e violáceo-claro. Frecuentes nas Illas Canarias, Senegal e Suráfrica.
Cymbium cymbium. Cuncha subcilíndrica. Talud plano. Ápice abombado. Canto de espira a modo de quilla. Cor rosa entre pardo e violáceo claro. Frecuentes nas Illas Canarias, Senegal e Suráfrica.
Parte superior da boca do peixe espada, "Xiphias gladius", de forma alargada e rematada en punta (espada). Cor branca xa que perdeu a cuberta orgánica que a protexía e lle daba unha cor grisácea.
Peza alongada de óso que se estreita progresivamente ata acabar en punta moi afiada. Cor marrón clara. Pertencente a un peixe espada ("Xiphias gladius").
Peza alongada de óso que se estreita progresivamente ata acabar en punta moi afiada. Cor marrón clara. Pertencente a un peixe espada ("Xiphias gladius").