Floreiro

Identificador

941/0/0-1-0

Título

Floreiro

Descripción

Floreiro en cristal morado de corpo troncocónico invertido con estrangulamento á altura da boca.

Formato

Cristal
Técnica: Soprado
Alto: 17
Diámetro: 10,5

Procedencia

Cuarto invitados 2

Materia

Floreiro

Obxectos industriais (OI)

Doméstico

Cobertura temporal

S.XX

Contemporánea

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 22 de nov de 18

Estado de conservación

B

Notas

O termo francés “biscuit”, biscoito, emprégase para nomear o estado da peza cerámica tras a primeira cocción, e tamén para o obxecto mesmo cando o material principa é o caolín. A técnica: biscoitado e a peza, biscoito. O biscoitado xurdiu mediado o XVIII, sobre todo en Francia e Italia, nas Reais Fábricas de Sèvres e Capodimonte. Estas pezas destacan polo seu aspecto branco e mate. Tamén pola súa fraxilidade, o cal explica o seu emprego para figuriñas ou elementos decorativos. No XVIII estiveron en voga as estatuíñas e os grupos de escenas pastorís, reiteradas en numerosas manufacturas de porcelana europeas todo o XIX. Fabricaban así mesmo en biscuit moitas bonecas e figuriñas relixiosas, para a devoción privada. Esta peza ilustra ben o cambio de gusto decorativo experimentado no último terzo do XVIII e todo o XIX no que se refire á proliferación de obxectos dispostos de maneira ateigada co único propósito de afoutar ás visitas.