Cruz

Identificador

709/0/0-1-0

Título

Cruz

Descripción

Cruz de Caravaca en bronce, con dous anxos aos pés e esmalte vermello no corpo dos travesaños.

Formato

Bronce
Técnica: Fundido
Alto: 13,,7

Procedencia

Cuarto Señora

Materia

Cruz

Obxectos relixiosos (OR)

Relixioso

Cobertura temporal

S.XX

Contemporánea

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

HERRADÓN FIGUEROA, María Antonia. La protección de la infancia. Ministerio de Educación, Cultura y Deporte, 2013

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 3 de nov de 18

Estado de conservación

MB

Notas

A Cruz de Caravaca, tamén chamada de Alcaravaca ou Carabaca, é venerada dende o século XIII no santuario murciano de Caravaca de la Cruz. Trátase dun estoxo que adopta a forma de cruz
patriarcal, é dicir, con dous paus horizontais. A súa principal característica é que agocha
un fragmento da cruz na que morreu Xesús,
o cal fai dela un relicario dos denominados lignum crucis. Segundo a lenda, pertenceu a Roberto, Patriarca de Xerusalén e primeiro
bispo desa cidade en 1099. O desenvolvemento da
devoción a este recordo sagrado produciuse
en España baixo a tutela da Orde de Santiago,
administradora do santuario e, en Europa, grazas
ao impulso da Compañía de Xesús. Pero, sobre todo, foron as cualidades taumatúrxicas ou
sobrenaturais asociadas a este recordo sagrado as que o converteron nun eficaz protector
contra as tres situacións más perigosas para o
home durante séculos: a peste, o raio e o parto. De aí que se realizaran milleiros de copias do
orixinal, unhas para ser levadas a modo de xoias
e outras para seren colocadas na casa, especialmente no momento do nacemento.