Escribanía

Identificador

505/0/0-1-0

Título

Escribanía

Descripción

Salvadeira en bronce de corpo cilíndrico, co pé e moldura superior lixeiramente exvasados perfilados con arista, con tapa en forma de media laranxa apuntada coroada cunha landra.

Formato

Bronce
Técnica: Fundido
Alto: 10
Diámetro: 7,5

Procedencia

Salón do billar

Materia

Escribanía

Obxectos de escritorio

Doméstico

Vexetal: landras

Cobertura temporal

S.XIX

Contemporánea

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 25 de out de 18

Estado de conservación

B

Notas

A salvadeira foi unha peza de escritorio imprescindible para o recado de escribir, acompañante dos tinteiros e das plumas. Son vasos pechados, con buratos na parte superior. Contían area para exugar a escrita. A súa evolución artística e os seus materiais corren parellos aos dos tinteiros.
Estes obxectos de escritorio acadaron o seu apoxeo no XIX, apreciados como elementos de prestixio e distinción social pola burguesía, a nova clase emexente, dedicada aos negocios, ao comercio, á industria. As tipoloxías son variadas: escribanías, plumeiros, tinteiros, plumas, abrecartas ou tarxeteiros, realizados en diversos materiais, cuxa estética denota os sucesivos estilos artísticos de cada época.