Mesa

Identificador

563/0/0-1-0

Título

Mesa

Descripción

Mesa de billar francés, de carambola, da casa Henri Prestable, fundada en 1864. Vai apoiada en catro pés troncocónicos invertidos e facetados. O taboleiro é de lousa, nunha soa peza, tapizado en pano verde. O orixinal era vermello. Leva nas bandas cadansúa decoración de losange en marfil, os marcadores en realidade. Perdeu os posíbeis cinceiros, quizais de aluminio ou peltre, nos laterais.

Autoría

Henri Prestable

Formato

Caoba
Técnica: Ebanistería
Alto: º
Longo: 237
Ancho: 132,5

Procedencia

Salón do billar

Materia

Mesa

Obxectos de ocio, diversións e deportes (OODD)

Xogo

Xeométrica: Losanxes

Cobertura espacial

Bordeux|Ateliers rue Saint Claude

Cobertura temporal

ca. 1870

Segundo Imperio

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

Album Ilustré du billard du monde & Catalogue Général de la Compagnie Brunswick, Paris, 900.

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 31 de out de 18

Estado de conservación

B

Restauración

Foi restaurado no 2006. O tapete, orixinal en vermello, foi cambiado polo actual, en cor verde.

Notas

Henri Prestable Rue Vital-Carles Ateliers rue Saint Claude 4375|De orixe oriental para algúns e de invención francesa ou inglesa para outros, o billar é un xogo de precisión que chegou a España na súa versión definitiva co primeiro Borbón, Felipe V. O seu nome procede do francés “billard”, que nomeaba á maza que servía para impulsar as bolas ou “billes”. Dende os comezos, foi un xogo vinculado á aristocracia e ao ámbito masculino. Xogábase após de xantar nunha sala específica, nun escenario que tamén era para a representación social. A mesa ocupaba o centro do salón dedicado ao xogo, que tamén albergaba os tacos, a taqueira e o ábaco ou contador. Tal e como acontece no Pazo de Tor. Antigamente, os salóns dos pazos dedicados a este lecer denominábanse “De Trucos”, pois tal nome recibían no século XVIII as mesas que hoxe chamamos de billar.