Alfombra decorada orixinariamente con motivos florais en tons azuis, granates e ocres. Hoxe un vestixio dunha gloria pasada. Feita nos talleres da Real Fábrica de Tapices, esta alfombra pertenceu aos ancestros de dona María de Andrés e figura nas fotografías da casa que tiña na rúa da Senra nº 5 (Santiago de Compostela) don Melitón de Cuenca San Juan.
Altar portátil en forma de retablo en madeira policromada con fornela flanqueada por pilastras acanaladas coa imaxe do que podería ser un San Pascual Bailón, co hábito da súa Orde e na súa iconografía máis característica, pois din que no seu momento portaba unha custodia. Na parte superior unha escena da Sagrada Familia.
Alzado da muralla de Lugo debuxada sobre papel vergado, en tinta sepia. En perspectiva cabaleira, vai asinada e datada polo artista barroco Agustín Baamonde (1713-1784): "escultor y arquitecto" (sic). Corresponde ao flanco da muralla romana á altura do Campo Castelo, construción medieval que tamén aparece recollida na parte superior dereita, orixinaria do topónimo do barrio. Aprécianse no castelo as armas do bispo lucense do XVI Fernando Velosillo (1567-1587). O plano foi levantado a raíz da reforma do Cárcere Eclesiástico, promovida polo Bispo Francisco Izquierdo y Tavira (1748-1762). O novo edificio, hoxe moi reformado, tamén se retrata no ángulo inferior esquerdo, onde se aprecia o escudo heráldico do prelado e a face orixinal do edificio. Os cubos da muralla representados conservaban daquela os vans balísticos, coma os da actual torre da Mosquera, e escaleiras de acceso. Acompaña o plano unha lenda explicativa con ata dez anotacións. Foi trazado como documentación anexa e probatoria, co gallo dun preito con Carlos Suárez. A autoría de Baamonde, escultor máis que tracista ou arquitecto, explícase por seren veciño do Barrio, zona que coñecía moi ben, non tanto pola calidade do debuxo. O seu rigor vén dado, polo tanto, pola verosimilitude do testemuño.
Medallón en cerámica de Sargadelos formando un escudo de bordura vermella. No campo, dous leóns flanquean unha torre coroada pola Sagrada Forma entre nubeiros. O medallón en tons azuis, brancos e laranxas, vai pegado sobre cristal. Na parte inferior unha placa coa inscrición "Amigos de los Castillos, Lugo, 4 de junio de 1989".
Aparador en madeira de nogueira con dúas lacenas na parte baixa, dobre caixoneira e repisa en mármore branco. A parte superior, que é retranqueada en planta e está flanqueada por aletóns recortados, a modo de retablo barroco, conta con dúas estanterías. Remata nun tímpano partido e recortado centrado por un copete de froitas talladas, acios, uvas e marmelos.
Aparador en madeira de castiñeiro con dúas lacenas de dobre porta de follas con plafón rectangular resalteado. Vai apoiado en 6 zapatas troncopiramidais de fronte estriada.
Arca de madeira tropical cos taboleiros lateirais enteirizos, dunha soa peza, apoiado en catro pés troncopiramidais coa súa cara frontal estriada. O moble conta con dúas pechaduras de ferro na fachada. Os pernos de feche parten da tapa. Nos flancos, asas fundidas en ferro.
Arca en madeira de castiñeiro apoiado en catro zapatas. De corpo rectangular con tapa abisagrada. Conserva a pechadura en ferro forxado co seu perno e bocachave.
Arca de gardar en madeira de castiñeiro, de taboleiros enteirizos ensamblados en cola de miñato. Vai apoiada en dúas zapatas. A face frontal vai tallada con hexapétalas e unha espada rudimentaria, motivos de obvia significación apotropaica. Tamén consta da inscrición :"YZOLA DOMINGO ANTº","ANO DE 1759". Pechadura de ferro forxado con perno e palastro embelecedor.
Arca de gardar en madeira de castiñeiro; consta de catro taboleiros enteirizos ensamblados en cola de miñato e tapa con lixeira moldura, abisagrada, con perno de feche en ferro forzado e bocachabe de cerco avolutado e calado. Conserva a bocachave parte do feltro vermello orixinal. Vai apoiado en zapatas rematadas en pés troncopiramidais. A face frontal vai tallada con motivos florais e xeométricos (xirasoles, hexapétalas, escamas, trísceles) profilácticos e dous cartuchos de lados curvos e perfil convexo cunha inscrición laudatoria adicada a Xesús e María e a firma do autor, Pedro Vastero (sic), e data.
Arca de gardar en madeira de castiñeiro apoiado en zapatas. De corpo rectangular ensamblado en cola de miñato e reforzado con bisagras. Tapa abisagrada con moldura no seu borde. Conta nos flancos con cadansúa asa de ferro forxado en forma de ril, a fechadura na cara frontal e bocachave.
Mosquetón de avancarga con baioneta da época da Guerra da Independencia Francesa con culata en madeira, canón e baioneta en ferro e correa en coiro. A baioneta é o modelo AN-IX para tropa de infantería. De liña esvelta e innovadora, era a baioneta máis lixeira, segura e efectiva de todas as Guerras Napoleónicas. Triangular, cunha das súas caras plana e as outras dúas baleiradas; suxeición tradicional de cubo provista dunha abrazadeira de seguridade. Leva o número de serie 739 e as siglas B Z.
Sabre de oficial composto de puño en madeira e gardaman de tres gabiáns con folla curva dun só fío, vaíña en pel con apliques en metal repuxado bañado en ouro. Decoración figurativa dunha ménade danzante e da alegoría da Prudencia.
Espadín de cruz con remate en landra con mango de madeira e lamia de dobre fío de dúas mesas con dobre acanaladura. Vaina en coiro e apliques en bronce, un escudo Cruz de San Xurxo na parte superior e empuñadura tamén en bronce cunha cruz gravada na parte central.
Trabuco de pedernal ou chispa e avancarga. Canón curto e acampanado. Na platina coa marca de fábrica:"TOWER" e unha coroa coas iniciais gravadas:{"G.R".-I-GILL( B)}
Espada de folla zigzagueante e empuñadura rematada en madeira. Kriss de posible orixe filipino, probablemente de Malaisia. A espada é corta de folla sinuosa, acanalada e de filos paralelos que se ensancha na súa base para ensamblarse con outro elemento que serve de garda á man; unha forquiña que se fixa á empuñadura e traba ambas pezas suxeita o conxunto. A empuñadura é de madeira e está recubierta por un tecido trenzado.
Espada de folla zigzagueante e empuñadura rematada en madeira. Kriss de posible orixe filipino, probablemente de Malaisia. A espada é corta de folla sinuosa, acanalada e de filos paralelos que se ensancha na súa base para ensamblarse con outro elemento que serve de garda á man; unha forquiña que se fixa á empuñadura e traba ambas pezas suxeita o conxunto. A empuñadura é de madeira e está recubierta por un tecido trenzado.
