Bastón

Identificador

794/0/0-1-0

Título

Bastón

Descripción

Bastón co vástago de madeira e empuñadura curva coa cabeza tallada dun can en marfil cos ollos en pasta de vidro. Probablemente para uso nalgún acto no serán, cando era preceptivo aquel material na empuñadura. Salienta o regatón, tamén en marfil.

Formato

Madeira, marfil
Técnica: Eboraria
Longo: 87,5

Procedencia

Sala de armas

Materia

Bastón

Complemento de indumentaria (CI)

Persoal

Zoomorfa

Cobertura temporal

S.XIX

Contemporánea

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 4 de nov de 18

Estado de conservación

B

Notas

O bastón, empregado dende a Antigüidade para camiñar, foi tamén símbolo do poder e da autoridade do propietario, amais de arma defensiva nalgúns casos ou circunstancias. Foi complemento imprescindible da indumientaria masculina, sobre todo durante o século XIX, cando acada a súa época dourada. Deviu logo símbolo da rica burguesía emerxente. Os elegantes adoitaban dispoñer dunha ampla colección de bastóns que empregaban de acordo cos diferentes momentos do día. Pola mañá, un bastón co vástago de bambú ou madeira e de empuñadura sinxela. Para os actos do serán, era preceptivo o bastón con empuñadura de marfil. A noite requiría prata, marfil, nácara ou mesmo porcelana no puño e madeiras nobres no vástago: pau de santo ou ébano.