Medalla

Identificador

1362/2/0-2-1349

Título

Medalla

Descripción

Medalla circular en cobre, coñecida como do "Alzamiento y Victoria" conmemorativa do golpe fascista do 18 de xullo do 1936 e vitoria do 1 de abril do 1939. Na cara anterior, unha alegoría da Vitoria alada esgrimindo nunha man unha espada (xustiza) e na outra unha cruz latina (relixión católica) sobre o xugo e frechas, emblemas da Falanxe Española, que amañecen no fondo. Asinada por J. Vicent. Na parte inferior, a glosa "18 JULIO 1936 ALZAMIENTO". Na cara posterior, tres soldados de perfil desfilando, alegóricos das chamadas Forzas Nacionais, a saber, o soldado nacional, o falanxista e o requeté, coa glosa “1 ABRIL 1939 VICTORIA", asinada por Montagvt. Cinta coas cores da bandeira nacional española, roxa e gualda, dentro dun pasador metálico.

Autoría

Julio Vicent e Inocencio Soriano Montagut

Formato

Cobre
Técnica: Fundido

Procedencia

Salón Norte

Materia

Medalla

Obxectos militares (OM)

Militar

Heráldica

Cobertura espacial

España|Talleres Mercier, Zaragoza

Cobertura temporal

1939

Franquista

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

Martín Almagro-Gorbea, María Cruz Pérez Alcorta y Teresa Moneo, Real Academia de la Historia. Catálogo del Gabinete de Antigüedades. Medallas Españolas, Madrid, 2005; Antonio Fernández Paradas, Escultura barroca española. Nuevas lecturas desde los Siglos

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 3 de dec de 22

Estado de conservación

BO

Notas

Sta. [Dor]othea|A extensión do culto aos santos está moi vinculada á difusión da imaxe impresa, un proceso no que os aleluias foron determinantes. Aleluia é cada unha das estampiñas que, formando unha serie, contén un prego de papel coa explicación do asunto. Tiñan un importante papel pedagóxico. O baixo prezo das estampas favoreceu que as imaxes foran recortadas individualmente para seren colocadas no interior de estoxos como o desta peza, ou das xoias denominadas relicarios, tarefa que se levaba a cabo nas clausura femininas, onde as monxas cortaban, coloreaban e decoraban con talcos as pequenas estampas.