Abano

Identificador

1376/0/0-1-0

Título

Abano

Descripción

Abano pregable de dez variñas e dúas gardas, en fibra sintética que imita un acabado en asta no varillaxe. O país, engomado, en papel, vai encolado ás variñas. Estas son de perfil abalaustrado, caladas (perforacións en forma de lazo con cinta drapeada) e presentan decoración de volutas acantizadas en dourado e flores brancas (esmaltadas). O país……………………

Formato

Papel

Procedencia

Salón Norte

Materia

Abano

Complemento de indumentaria (CI)

Doméstico

Cobertura temporal

s. XX

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 8 de dec de 22

Notas

Sospeitámoslle un uso ritual, propio da indumentaria das noivas de La Alberca, por exemplo, tendo en conta os medallóns relicario (1421 e sesguintes) da vitrina na que figura esta cruz. Este tipo de crucifixo de dobre travesaño -cruz de ´Lorena´ ou ´patriarcal´-, tivo moita difusión en España durante a Idade Moderna e Contemporánea. A variante máis coñecida é a de Caravaca, que segue o mesmo perfil que o relicario que custodia un lignum Crucis en Caravaca e relacionado co milagre eucarístico do padre Ginés Pérez Chirinos. Este sacerdote, xunto a un grupo de cristiáns estaba cativo baixo o mando do musulmán Zeyd-Abu-Zeyd. Ao seren interrogado sobre o traballo que desempeñaban, o padre Chirinos contestou que o seu era misar. Movido pola curiosidade, o musulmán ordeoulle que dese misa. Iniciou logo a Eucaristía. No momento do introito, o sacerdote interrumpiu a misa ao faltaren o símbolo da cruz. Nese intre, dous anxos entraron na peza portando a Cruz dos Patriarcas de Xerusalén. Ante o milagre, todos os presentes non cristiáns se converteron.
Eran iconos de uso persoal, utilizados a miúdo coma amuletos. Adoitaban levarse pendurados, suxeitos por unha cadea ou cordón, e, como dicimos, exornando o traxe de noiva de mozas como as de La Alberca.