Buró

Identificador

683/0/0-1-0

Título

Buró

Descripción

Buró-librería formado por dous corpos. No inferior catro caixóns con tiradores en bronce e tapa abatible que servía de escritorio. No seu interior seis caixóns (3 en cada lateral e unha pequena lacena central). Na superior, retranqueada, unha librería con tres baldas divididas á súa vez en diferentes apartamentos e con dúas portas. O moble remata con cornisa curva con decoración de rocalla sobredourada no copete.

Formato

Castiñeiro e bronce.
Técnica: Ebanistería
Alto: 214
Longo: 115
Ancho: 57

Procedencia

Cuarto Señora

Materia

Buró

Mobiliario

Doméstico

Rocalla

Cobertura temporal

S.XIX

Rococó

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

González-Palacios, Alvar, El Mueble de estilo : historia del mueble del S. XVI al S. XX, Barcelona, Gustavo Gili, D.L. 1975.

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 2 de nov de 18

Estado de conservación

B

Notas

O termo "buró" é de orixe francesa, deriva da palabra "bureau" e foi introducida na España do século XVIII para denominar ás modalidades de escritorio de procedencia francesa e inglesa que constituían unha novidade frente aos tradicionais bargueños españois.
Este de Tor responde á tipoloxía de "buró con biblioteca", inventado na Inglaterra de cara o ano 1700. Nela, o corpo de escritorio resólvese cun secreter de tapa inclinada ou cun caixón de frente abatible, e o corpo de libraría adoita pecharse con vidro sobre o que se dispoñen molduras que o subdividen en compartimentos xeométricos, máis varudas e amplias na primeira metade do século, e máis estilizadas e profusas a partir da segunda. Non é o caso deste buró: as portas subsitúen o vidro por plementería de madeira. Pero en calquera caso, este moble aparece como tipo básico nos catálogos dos ebanistas do período, dos que se valen máis tarde os moblistas decimonónicos para producir copias case perfectas ou menos elaboradas.
Desde o punto de vista decorativo e funcional, este tipo de mobles corresponde ás bibliotecas e a os despachos. É moi escasa a súa presencia nos salóns, o que suliña a especialización funcional do espazo no que o moble se ubica.