Mesa velador

Identificador

1123/0/0-1-0

Título

Mesa velador

Descripción

Mesa velador en madeira de caoba con forma de media lúa, réplica do modelo Thonet nº 43. Pé derivado en tres pés formando volutas e pináculo central no vástago de unión.

Formato

Caoba
Técnica: Ebanistería
Alto: 77,5
Longo: 121
Ancho: 48

Procedencia

Salón do Norte

Materia

Mesa velador

Mobiliario

Doméstico

Vexetal: Talos e follas

Cobertura temporal

S.XX

Thonet

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

González-Palacios, Alvar, El Mueble de estilo : historia del mueble del S. XVI al S. XX, Barcelona, Gustavo Gili, D.L. 1975. / -Feduchi, Luis M.: Historia del mueble, Madrid : Abantos, 1966./RODRÍGUEZ BERNIS, Sofía. Diccionario de mobiliario. 2006.

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 24 de nov de 18

Estado de conservación

B

Notas

J.M.V.|Edwin Forester (en realidade Forrester) nacera o 13 de xullo de 1817 en Burslem (foi bautizado ese día). Morreu en Wolstanton, Staffordshire, aos 54 anos, o 8 de agosto de 1871. Foi nomeado director de Sargadelos o 1847. Trouxo de Inglaterra amais das técnicas cerámicas, a decoración empregada en Doulton Burslem, precisamente a apetecida nesta colección: paisaxe fantástica con pagodas, palmeiras e flores cun río zigzagueante polo que navega un barco, animado pola presenza de tres (ou dúas segundo a peza) figuras vestidas á oriental, unha delas con antuca. A terceira época da fábrica (1845-1862), foi a mellor e máis produtiva, cando estivo arrendada á sociedade santiaguesa de Luis de la Riba y Compañía, que importou operarios ingleses e modernizou as instalacións. En Sargadelos, a serie "Chinoiseries", que para as paisaxes fantásticas inspirouse nas producións de Burslem, estampouse en negro (como neste caso), en azul o en morado e sobre todo tipo de pezas (vaixelas, xogos de café, de toucador...). Para a mesma vaixela podían seleccionarse escenas diferentes: nesta colección contabilizamos tres. Era a orla decorativa o elemento unificador.