Cardeal Payá

Identificador

164/0/0-1-0

Título

Cardeal Payá

Descripción

Retrato ó óleo sobre lenzo do cardeal Miguel Payá y Rico (1811-1891), arcebispo de Santiago, co marco en madeira sobredourada. Cadro asinado por Garabal (José Garabal Louzao) onde figura como Real Pintor da Corte ano 1877 (na visita do Rei Alfonso XII a Compostela foi nomeado Decorador Oficial da Corte). De tres cuartos, vai vestido de prelado, con solideo, muceta, roqueta de bocamangas de ricos bordados, anel episcopal e cruz peitoral coa banda da ordes de Carlos III, insigina de Carlos III repetida e de Isabel a Católica.

Autoría

Garabal|José Garabal Louzao

Formato

Óleo sobre lenzo.
Técnica: Oleo
Alto: 95,5
Ancho: 78,5

Procedencia

Comedor principal

Materia

Cadro

Obxectos de arte (OA)

Arte

Retrato: Femenino, Masculino, Grupo, Parella, Infantil

Cobertura espacial

Galicia|Santiago de Compostela

Cobertura temporal

1877

Contemporánea

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Método didáctico

Exposto o 23 de febreiro de 2024 con motivo do Encontro de Saberes arredor de Rosalía, no Museo Provincial de Lugo.

Fuente

Garabal Louzao, Xosé". Diccionario enciclopédico galego universal 30. La Voz de Galicia. 2003-2004. p. 40. ISBN 84-7680-429-6.
"Garabal Louzao, Xosé". Dicionario biográfico de Galicia 2. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 130.
"Garabal Louzao, Xosé". Enciclo

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 26 de nov de 17

Estado de conservación

R

Observación Conservación

Foi restaurado no 2023 por Santiago Cobelo. Tiña un burato á altura da cabeza do prelado froito dun disparo.

Notas

Garabal P.r C 1877|Antecede aos retratos asinados por Cao Cordido, Fenollera e tamén ao que lle fixo o pintor Román Navarro (1885), nunha disposición semellante, derivada da retratística papal e cardealicia do Renacemento. O retrato semella cortado, pois o bufete no que parece recibir, é só unha alusión a través do xesto da destra, da que só se representa o comezo. Isto pode indicar unha posíbel débeda coa fonte fotográfica da que houbo de partir o pintor para compoñelo. Pensamos no retrato fotográfico de Leopoldo Rovira, feito o mesmo ano de 1877. A cruz peitoral que loce nestes e seguintes retratos xa como arcebispo de Toledo, sería doada ao santuario da patroa do seu pobo natal, a Virxe da Divina Aurora, en Beneixama. Fora un regalo da raíña Isabel II. De prata branca e sobredourada, con pedras semipreciosas. O retrato expresa o seu recente nomeamento como cardeal de Roma polo papa Pío XI. Chegou a ser primado de España baixo o pontificado de León XIII, do que se conserva un gravado no cuarto de Uxío Novoneyra. Canto ao pintor: Formouse con Juan José Cancela del Río. Os pais enviárono a Madrid, onde tivo por mestre a Federico Madrazo na Real Academia de Belas Artes de San Fernando. De volta a Santiago opositou á praza de Debuxo da Real Sociedade Económica de Amigos do País, sen éxito, pois gañoulla Modesto Brocos. Practicou unha pintura romántica e costumista en retratos, paisaxes e pintura relixiosa. Con motivo de senllas visitas reais a Compostela, en 1858 regaloulle unha acuarela do Pórtico da Gloria a Isabel II e en 1887 dúas obras de tipos galegos a Afonso XII. Foi nomeado pintor e decorador da Casa Real.
Destaca o seu traballo na decoración do patio do arcebispo Malvar en San Martiño de Salcedo, a restauración do altar maior da Catedral de Santiago de Compostela e a restauración e decoración do Recreo Artístico e dos cafés "Suízo" e "España" de Santiago de Compostela. Restaurou parte dos cadros do palacio arcebispal a petición do cardeal Martín de Herrera.