Cadro

Identificador

459/0/0-1-0

Título

Cadro

Descripción

Óleo sobre cobre que representa ao Neno Xesús cos atributos da súa futura Paixón (Arma Christi); cruz, esponxa, lanza e escaleira (non se distingue ben se vai a coroa de espiñas de rigor) que apaña co brazo dereito, portando un balde na outra man, no que irían, de acordo co modismo iconográfico, os demais elementos do martirio, aquí tapados por un paño, imaxinamos que pola impericia do artista á hora de ser minucioso. Camiña cara a esquerda (o que delata unha fonte gravada) sobre un leito de rosas e baixo un amplo cortinón vermello (semella que será un engadido posterior) e fiestra ao fondo en tosca perspectiva, foco de luz da escena. Marco en madeira sobredourado. Posíbel orixe americana, talvez do Ecuador, inspirada na obra gravada de Hieronimus Wierix (1553-1619) co mesmo asunto (In Laboribus a iuventute mea). Na peza de Tor non aparece a usual inscrición latina ao pé. O manto e a cortina efectista conservan o ton vermello consuetidunario. Non obstante, a túnica, dun azul gastado, quixo ser púrpura, pois esa cor viste o Neno noutras representacións semellantes, o que revela o carácter rudimentario, case industrial, e polo tanto, a idiosincrasia mercantil, de consumo a grande escala, deste cobre.

Formato

Óleo sobre cobre
Técnica: Oleo
Alto: 23,9
Ancho: 18,6

Procedencia

Dormitorio principal

Materia

Cadro

Obxectos de arte (OA)

Arte

Relixioso: Cristolóxica

Cobertura temporal

S.XVIII

Barroca

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

A.E. Pérez Sánchez, Pintura barroca en España (1600-1750), Madrid, Cátedra, 1992

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 23 de out de 18

Estado de conservación

MB

Notas

O cobre en láminas finas e pulidas serviu coma soporte para a pintura ao óleo, especialmente por artistas flamengos do século XVII. Destinábase a técnica para pequenas escenas, de formato reducido: paisaxes, pequenos retratos, estampas devocionais ou copias a escala de obras mestras. O soporte de cobre proporcionaba unha mellor conservación da pintura, tamén facilitaba a súa comercialización. A humidade non atacaba ao lenzo, resultaba máis económico e doado de preparar. Non obstante, tiña o problema da pouca adherencia da materia pictórica que, ás veces, provoca desprendementos.