Caixa mantilla

Identificador

1127/0/0-1-0

Título

Caixa mantilla

Descripción

Caixa cadrada de orixe cantonesa, estoxo orixinal dun mantón de Manila; madeira lacada en negro decorada cuna escena cotiá no emblema e motivos decorativos vexetais, todos eles en dourado.

Formato

Madeira lacada
Técnica: Ebanistería
Alto: 8,5
Longo: 47,5
Ancho: 47,5

Procedencia

Salón do Norte

Materia

Caixa mantilla

Obxectos de arte (OA)

Arte

Figura de: Muller, Home, Neno, Idolo, Animal

Cobertura espacial

Cantón|China

Cobertura temporal

mediados s.XIX

Romanticismo

Mediador

MUSEO PAZO DE TOR (REDE MUSEÍSTICA PROVINCIAL DE LUGO)

Método de acumulación

Legado testamentario

Política de acumulación

Taboada de Andrés, Mª Paz

Fecha de entrega

19 de xan de 98

Fuente

Aguilar Criado, E., 2001: "El mantón de Manila", en VV.AA., Trasporte, arte y artesanías, Sevilla.

Fecha de creación

30 de dec de 99

Fecha de modificación

Simón Vicente (Revisor). 24 de nov de 18

Estado de conservación

B

Procedencia/Xacemento

Filipinas

Notas

J.M.V.|Edwin Forester (en realidade Forrester) nacera o 13 de xullo de 1817 en Burslem (foi bautizado ese día). Morreu en Wolstanton, Staffordshire, aos 54 anos, o 8 de agosto de 1871. Foi nomeado director de Sargadelos o 1847. Trouxo de Inglaterra amais das técnicas cerámicas, a decoración empregada en Doulton Burslem, precisamente a apetecida nesta colección: paisaxe fantástica con pagodas, palmeiras e flores cun río zigzagueante polo que navega un barco, animado pola presenza de tres (ou dúas segundo a peza) figuras vestidas á oriental, unha delas con antuca. A terceira época da fábrica (1845-1862), foi a mellor e máis produtiva, cando estivo arrendada á sociedade santiaguesa de Luis de la Riba y Compañía, que importou operarios ingleses e modernizou as instalacións. En Sargadelos, a serie "Chinoiseries", que para as paisaxes fantásticas inspirouse nas producións de Burslem, estampouse en negro (como neste caso), en azul o en morado e sobre todo tipo de pezas (vaixelas, xogos de café, de toucador...). Para a mesma vaixela podían seleccionarse escenas diferentes: nesta colección contabilizamos tres. Era a orla decorativa o elemento unificador.